W Ostrawie wystartowało aż 90 zespołów. Nasi chłopcy tj. Bartłomiej Krzyżak, Michał Uziel, Michał Pwalik, Patryk Sokołowski, Bogusław Kownacki wraz ze swoim zespołem,w grupie eliminacyjnej pokonali KD Budapeszt 79:45 i Nowy Jicin 51:41 oraz ulegli Jednota Koszyce 39:64. Zajmując drugie miejsce w grupie „Pasy” grały o piąte miejsce i zajęły je po zwycięstwach z BK NH Ostrawa 53:38 oraz łotewskim Inculasem 64:30. Jesteśmy z Was dumni chłopaki, oby tak dalej!

Byliśmy na tą okoliczność zbrojnie przygotowani, dzięki „Stowarzyszeniu Rekonstrukcji Historycznej Wrzesień 39″. Z Takim Wojskiem nic nam nie straszne!

Robiąc wywiad z odwiedzającymi nas uczniami okazało się  (i tu nie będziemy dłużej skromni), że mamy najładniejsza Bibliotekę, jaką widzieli. Pochwaliliśmy się pracownią komputerową, gdzie uczniowie głowili się nad testami.

W sali fizycznej zaserwowaliśmy doznania prawie metafizyczne… U Pani od chemii i jej asystentów wybuchł wulkan, skakały jajka i ogólnie było kolorowo.

Nasze cheerleaderki położyły wszystkich na łopatki, prezentując swój dynamiczny występ na każde zawołanie.

Dzielnie walczyła przy swojej interaktywnej tablicy pani od matematyki, wyzywając na pojedynek łamigłówek matematycznych kolejnych chętnych.

Panie od hiszpańskiego zawróciły nam w głowie, a pani od angielskiego użyła najnowocześniejszego sprzętu w swojej sali językowej z zestawami głośnomówiącymi.

Batalia była zacięta, a to wszystko dla Was i za Was SZÓSTOKLASIŚCI!!! Przybywajcie – jesteśmy gotowi!

Do zobaczenia we wrześniu 2012!

W klasach wraz z wychowawcami spotkaliśmy się na Wigiliach, połamaliśmy opłatkiem, były kolędy, dobre jedzenie, a do niektórych zawitali nawet Kolędnicy

Pani Sylwia Jagielska przygotowała z klasą III a znowu trochę dziwne Jasełka – tym razem w duchu młodzieżowym. Pytanie które nam postawiono to: „Co to tak naprawdę znaczy, że Jezus się rodzi?” Dla każdego odpowiedź mogła być inna. Zadanie, z którym zostawiono – nas uczniów gimnazjum, nauczycieli i zaproszonych Szanownych Gości, to zastanowić się nad tą odpowiedzią.

Sukcesywnie wymieniane są okna w salach… Zimowy chłód nie zwali gimnazjalisty z nóg!

Uczniowie wykonali „koszyk” – origani tradycyjne oraz „bryłę” złożoną z trzech modułów – origami modułowe.

Wszystkich „wciągnęła” magia origami, choć nie wszystkim szło to sprawnie. Dzięki pomocy pani prowadzącej warsztaty, drobne niepowodzenia nikogo nie zniechęciły i każdy osiągnął sukces w postaci ukończonych prac, co możemy podejrzeć na stronie „elektryka”  https://picasaweb.google.com/115084158402425940683/OrigamiZajeciaDlaGimnazjalistow

Naszą wędrówkę rozpoczęliśmy od Doliny Bolechowickiej. Należy ona do jednej z najbardziej znanych i uczęszczanych. Znajdują się tu skalne wrota zwane Bramą Bolechowicką, która zbudowana jest z dwu naprzeciw siebie stojących potężnych skał o ponad 30 metrowej wysokości. Widok naprawdę malowniczy, zwłaszcza w kolorach jesieni.

Następnie nasz przewodnik, pan Krzysztof Siwek (wychowawca klasy IA) poprowadził nas przez Karniowice do Dolinki Kobylańskiej. Tworzy ona rodzaj kanionu, którego brzegi utworzone są z poszarpanych grani i bloków skalnych. Na skałach taternicy ćwiczą i uczą się trudnej sztuki wysokogórskiej wspinaczki. Istnieje legenda, że w niszy ściany turni Żabi Koń w 1914 r. objawiła się Matka Boska. Miejsce to upamiętnia kapliczka, do której udaliśmy się wysokimi schodkami. Potem na pięknej polanie zrobiliśmy postój. Po zjedzeniu przyniesionych kanapek i krótkim odpoczynku można było pograć w siatkówkę i piłkę nożną. Czas mijał, więc musieliśmy ruszyć dalej. Na szlaku spotkaliśmy grupę uczniów z Technikum Elektrycznego. Niektórzy z nich to absolwenci naszej szkoły.

Kolejny krótki postój zrobiliśmy w Będkowicach. Tu, w sklepie uzupełniliśmy zapasy żywnościowe i ruszyliśmy w dalszą drogę. Dolina Będkowska, zwana także Doliną Będkówki ma na całej swej długości całkowicie jurajski charakter na który składają się grupy białych skał, odzianych szatą lasów szpilkowych, żywy potok z wodospadami, groty, barwne łąki itp. Idąc szlakiem natrafiliśmy na źródła krystalicznie czystej wody potoku Będkówka. Na pięknej łące zrobiliśmy kolejny postój, by zebrać siły na dotarcie do przystanku autobusowego w Będkowicach – Kawiorach.

Mimo zmęczenia, spowodowanego kilkunastokilometrowym marszem wszyscy wydawali się zadowoleni z wycieczki. Humory dopisywały. Piękna pogoda i kolorystyka jesienna wzmacniały nasze doznania estetyczne.

123►